باسمه تعالی
وعده ما قلب دریا...
به قلم :سیدمحمودرادمنش
غروب کم کم از راه می رسد و ما هنوز آغاز راهیم . اگر شب فرارسد ونور ، جای خود را به تاریکی دهد ، پیدا کردن راه بسی دشوار است. زندگی ما نیز مثل گذر همین شب و روز است.و شاید گذر تند زندگی. فرصت زیادی نداریم تا به آنچه تحت عنوان هدف از آن یاد می کنیم دست یابیم . آبها در حال عبورند و جویبارها در حرکتند .آبها می دانند اگر در یکجا بمانند یا محو می شوند و یا گندیده...آبهایی که این دو هدف را دوست ندارند راه دیگری را برمی گزینند و آن حرکت و تلاطم است. حرکت به همراه دیگر قطرات تا رسیدن به دریا...
در این مسیر طولانی ، سنگها و صخره های فراوانی وجود دارد و آب برای رسیدن به دریا بر این سنگها می کوبد و می تازد.مسیر حرکت یک جویبار زیباترین تشبیه مسیر زندگی ماست و همه ما همچون قطرات آبیم . هر کدام که رکود را در سرنوشت خویش پذیرفت و آنرا باور کرد ، بی شک موجودی گندیده و متعفن خواهد شد و پس از مرگش تنها لاشه ای بدبو ازو به جای می ماند . و یا قبل از مرگ جسمی همچون قطراتی که بخار می شوند ، او نیز محو می گردد.
در مقابل ، انسانهایی که مسیر پرتلاطم را برای رسیدن به هدفی بزرگ انتخاب می کنند و تسلیم یأس و دلهره های فراوان زندگی نمی گردند با همه وجود به پیش می تازند و دریا را در ذهن خود متجسم می شوند.دریا نامیست با شکوه و آنان برای رسیدن به دریا می رزمند.
دوست عزیزم...
زندگی ما ، انعکاس اندیشه ها و باورهای ماست.پروردگار عالم ، انسان راخلق کرد و همچون مادری مهربان اورامراقبت میکند .باور به وجود بی واسطه رب ازلی ، به زندگی یکنواخت ما تحولی شگرف می بخشد.تنها چیزی که همه ما نیاز داریم فقط تغییر نگرش به زندگی است.ما می توانیم امیدوار باشیم و زندگی کنیم و نیز می توانیم ناامید باشیم و بمیریم.شما کدام گزینه را انتخاب می کنید؟
من اولی را ...
با همه مشکلات و سختیهایی که وجود دارد ، دوست دارم امیدوار باشم و زندگی کنم تا به دریای بی انتهای زندگی برسم.بی شک بسیاری از شما نیز همین انتخاب را دارید.دیدار ما ... در فلب دریا